Aktualności

POWRÓT PASTERZA DO SWOJEJ OWCZARNI

Data publikacji: poniedziałek, 13-04-2026

POWRÓT PASTERZA DO SWOJEJ OWCZARNI

          Z wdzięcznością i głębokim wzruszeniem wspominamy śp. ks. Bernarda Koszyka – kapłana, który na trwałe zapisał się w historii
i sercach parafii w Libuszy. Po wielu latach spełnia się jego wola, aby spocząć pośród tych, którym przez całe swoje życie wiernie służył. Dzisiejsze wydarzenie ma charakter nie tylko historyczny, ale przede wszystkim duchowy – jest powrotem Pasterza do jego umiłowanej owczarni.
        Śp. ks. Bernard Koszyk urodził się 2 kwietnia 1907 roku w Gródku koło Grybowa. Od najmłodszych lat kształtował w sobie ducha wiary, odpowiedzialności i pracy. Ukończył I Gimnazjum w Nowym Sączu, gdzie w 1925 roku zdał egzamin dojrzałości, po czym wstąpił do Seminarium Duchownego w Tarnowie. Po latach formacji przyjął święcenia kapłańskie 29 czerwca 1929 roku, rozpoczynając swoją gorliwą i oddaną posługę. Pierwsze lata kapłaństwa spędził jako wikariusz w Tuchowie, następnie w Kamienicy oraz w Nowym Sączu. Od 1936 roku pracował jako katecheta w Bieczu, gdzie dał się poznać jako sumienny wychowawca i gorliwy duszpasterz młodzieży.
        W trudnych latach wojny pozostał wierny swojej misji kapłańskiej. Dzięki bardzo dobrej znajomości języka niemieckiego zdołał uratować dziesięć osób aresztowanych w Czermnej przed wywiezieniem do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Wśród ocalonych znajdowali się m.in. ksiądz z Ołpin wraz z matką, siostrą i gospodynią, a także sześciu młodych mężczyzn. Ten odważny i roztropny czyn jest świadectwem jego wielkiego serca, odwagi oraz troski o drugiego człowieka, nawet w obliczu śmiertelnego zagrożenia.
W latach powojennych nadal wiernie służył ludziom tam, gdzie Kościół najbardziej potrzebował kapłanów.    
       Od 1947 roku związał swoje życie z parafią pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Libuszy, obejmując urząd proboszcza. Posługę tę pełnił przez 27 lat. Był pasterzem oddanym, bliskim ludziom, zatroskanym zarówno o sprawy duchowe, jak i codzienne życie parafian. Dbał o świątynię i parafię, ale przede wszystkim o wiernych – ich wiarę, rodziny i codzienne troski. Zapamiętany został jako człowiek życzliwy, pracowity i odpowiedzialny. W życiu codziennym prowadził również gospodarstwo, które było wyrazem jego zaradności, pracowitości i głębokiego związania z ziemią oraz ludźmi. Łączył obowiązki kapłańskie z prostym, codziennym trudem, pozostając zawsze blisko swoich parafian.
          Warto również wspomnieć, że śp. Ksiądz Proboszcz nosił imię Bernardyn, choć na co dzień wszyscy zwracali się do niego
ks. Bernard. Imię to zostało nadane mu z wyjątkowej pobożności jego rodziców. W czasie jego narodzin w Gródku nie było jeszcze kościoła parafialnego – miejscowość należała do parafii Grybów, gdzie znajdował się wówczas drewniany kościół pw. św. Bernardyna. Właśnie od tego wezwania świątyni rodzice nadali mu imię Bernardyn, zawierzając jego życie wstawiennictwu świętego patrona.
Z biegiem lat w codziennym życiu i posłudze pozostano jednak przy imieniu Bernard.
          Po przejściu na emeryturę w 1974 roku pozostał jeszcze przez pewien czas w Libuszy, a następnie wrócił do rodzinnego Gródka, gdzie spędził ostatnie lata swojego życia, wierny modlitwie i kapłańskiej tożsamości. Zmarł 29 lutego 1988 roku i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Gródku.
          Po 38 latach od jego śmierci wypełniamy wolę śp. Księdza Proboszcza.
Z miłości i wdzięczności za jego życie i posługę dokonana została ekshumacja jego doczesnych szczątków (za zgodą Sanepidu), aby mogły spocząć tam, gdzie biło jego serce – w ukochanej Libuszy, w kapłańskim grobie na cmentarzu parafialnym, pośród wiernych, którym przez tyle lat wiernie służył.
   Niech to wydarzenie będzie znakiem pamięci, szacunku i duchowej więzi, jaka nadal łączy go ze wspólnotą parafialną.                                                 
        Serdeczne podziękowania kierujemy również do obecnego Księdza Proboszcza w Gródku – ks. Ryszarda – za wszelką pomoc w załatwieniu formalności, za otwartość, życzliwość i wsparcie okazane w całym procesie przygotowań.                                          
          15 kwietnia mieszkańcy Libuszy uczestniczyli w uroczystej Mszy świętej dziękczynnej za życie i posługę swojego byłego proboszcza.